Staatscourant: vaststelling selectielijst Justitiële Jeugdzorg 1945-2000

[eric hennekam]

28-02-2006, Staatscourant 2006, 41, pag. 11
Vaststelling selectielijst voor neerslag handelingen Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties beleidsterrein Justitiële Jeugdzorg 1945-2000  

U kunt naar de website: www.bekendmaking.nl gaan of deze publicatie onder dit bericht downloaden.
Klik dan op de filenaam SC73885.pdf (468.52 KB)  (PDF 40 pagina's)
Slechts een week kunt u deze files online raadplegen cq. downloaden.

Daarna kunt u meestal terecht in de Handelingenbank: www.handelingenbank.info


Dit is een belangrijke selectielijst omdat ook betrokken de archieven van o.a.de  Centrale Adoptieraad (1953-1973). Jeugddetentie inrichtingen van het Rijk, College van Advies voor de Kinderbescherming (1956-), Raad voor de Kinderbescherming en Voogdijraden (1945-) hierbij van belang zijn.


Verwante topic  Het Archiefforum
Lijst en oproep archieven tehuizen, internaten, opvanghuizen
http://forum.archieven.org/index.php?topic=230.0



Keywords: adoptie, kinderbescherming opvang tehuizen

[verwijderd door de admin]

[fhenzen]

Hier wordt duidelijk tot welke verschrikkelijke gevolgen op dit specifieke terrein de "procesgerichte benadering" van de moderne archivistiek leidt.
Slechts die dossiers (Staatscourant 2006, 41, p.12, linkerkolom, midden-onder) worden bewaard die het mogelijk maken processen van overheidsfunctioneren te reconstrueren ; de persoonlijke belangen van vele honderdduizenden mensen met een verleden in de kinderbescherming, die voor hun verwerking baat kunnen hebben bij de informatie in die dossiers (men zou kunnen zeggen: hún dossiers!), worden grof veronachtzaamd.
Een puur bestuurskundige/archivistische benadering dus, veel eerder dan een mensenrechtelijke / privacyrechtelijke benadering, die men zou móeten volgen, en waarvan het belang vér boven de bestuurskundige/archivistische benadering uitstijgt!

De Raad voor de Kinderbescherming bewaart dossiers met dossiernummers eindigend op ---1 en ---6 voor wetenschappelijk onderzoek (toegankelijk voor gerechtigden in de rijksarchiefbewaarplaats) en vernietigt de rest - grofweg 80%, dus. Dit is in delen van Nederland al jaren praktijk.
Dit beleid wordt nu gesanctioneerd door het selectiebesluit.
Dit domweg weggooien  z o n d e r de betrokkenen te informeren over het bestaan, en in de gelegenheid te stellen afschrift te nemen van de dossiers voor de vernietiging ervan (je zult maar net iemand zijn wiens zaaknummer niet op ---1 of ---6 eindigt!) is m.i. een grof schandaal.

Is dit niet rechtstreeks in strijd met de mensenrechten, het Gaskin-arrest van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, Europees informatierecht, de wet bescherming persoonsgegevens?
Wat zijn de belangen die hier op het spel staan? Voor het archief: meer ruimte op het schap; voor de betrokkene: inzicht in zijn levensgeschiedenis; verwerking; geestelijk welzijn.
Waarom laat men toe dat de overheid die belangen onjuist afweegt?
Waarom grijpt de Tweede Kamer niet in?
Waarom valt hier niemand over?

Het is duidelijk dat de belangen van de recht- en informatiezoekende betrokken burgers hier absoluut niet in veilige handen zijn bij ministeries en verantwoordelijken in de archiefwereld.
Mijns inziens een grof schandaal...

[J.Brands]

De heer Henzen heeft helemaal gelijk. Een schande deze PIVOT selectielijst en zeker in het licht van het digitale tijdperk.
Voor veel mensen zal dit gevolgen hebben

[eric hennekam]

Gezien de heftige reacties die ik krijg en lees over dit onderwerp heb ik aan de Raad voor Cultuur gevraagd hun advies van 27 september 2005 over deze selectielijst te mogen publiceren.
U kunt deze onder dit bericht dowloaden (10 pagina's)

[Geert Beks]

Als direct betrokkene én belanghebbende bij het driehoeksoverleg justitiële jeugdzorg wil ik het volgende opmerken. Dit doe ik op persoonlijke titel en niet als ambtenaar.

De opmerkingen van de heren Henzen en Brands raken kant nog wal. Zij vergeten voor het gemak waarvoor een selectielijst dient. “Met het te bewaren materiaal moet het mogelijk zijn om een reconstructie te maken van de hoofdlijnen van het handelen van de rijksoverheid ten opzichte van haar omgeving, maar ook van de belangrijkste historisch maatschappelijke gebeurtenissen en ontwikkelingen, voor zover deze zijn te reconstrueren uit overheidsarchieven.” Uitgaande van de selectielijst is door de betrokken historicus in het driehoeksoverleg (m.i. terecht) opgemerkt “dat er voldoende archieven bewaard worden om het beleid te reconstrueren.”
Het informeren van alle direct betrokkenen is niet gebruikelijk en praktisch gezien niet haalbaar. Het achterhalen van de NAW-gegevens is ondoenlijk gezien het aantal dat het (mogelijk) betreft. Om burgers te informeren hebben wij een ter inzagelegging zodat een ieder bezwaar kan aantekenen. Dit alles is natuurlijk niet strijdig met de mensenrechten, het Gaskin-arrest van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, etc. Of toch wel omdat het om personen gaat die onvoldoende op de hoogte zijn?

Er is nog steeds een ter inzagelegging waar iedere burger gedurende zes weken kan reageren op de voorgestelde waarderingen. Dit gebeurt in de praktijk niet of nauwelijks. Dat er nu achteraf mensen zijn die het met de selectielijst niet eens zijn, is betreurenswaardig. En om dan meteen te spreken van een grof schandaal en schande gaat wel heel ver. Waar waren beide heren tijdens de ter inzagelegging? Uw reactie met bezwaren tegen de lijst heb ik helaas nooit mogen zien anders dan nu op het forum. Een gemiste kans….

[Triangle]

Theoretisch is uw schrijven erg mooi.

Het informeren van alle direct betrokkenen is niet gebruikelijk en praktisch gezien niet haalbaar. Het achterhalen van de NAW-gegevens is ondoenlijk gezien het aantal dat het (mogelijk) betreft. Om burgers te informeren hebben wij een ter inzagelegging zodat een ieder bezwaar kan aantekenen.
Er is nog steeds een ter inzagelegging waar iedere burger gedurende zes weken kan reageren op de voorgestelde waarderingen. Dit gebeurt in de praktijk niet of nauwelijks. Dat er nu achteraf mensen zijn die het met de selectielijst niet eens zijn, is betreurenswaardig. En om dan meteen te spreken van een grof schandaal en schande gaat wel heel ver. Waar waren beide heren tijdens de ter inzagelegging?

U zegt niet te spreken vanuit de functie van een ambtenaar zijnde. Echter u spreekt vanuit de kennis van een ambtenaar zijnde. En precies daar zit het wezenlijke verschil.
Praktisch gezien en benaderd:
Hoeveel burgers weten en/of zijn op de hoogte dat er een inzagelegging gedurende een periode van 6 weken is? Heb u zich dat wel eens afgevraagd? Nee, vast niet.
Als een burger totaal geen weet heeft van deze selectielijst om de eenvoudige reden dat de burger niet adequaat en vooraf in begrijpenlijk nederlands geinformeerd wordt kan hij/zij geen bezwaar aantekenen.

In dit soort kwesties, als het zoveel burgers betreft vind ik dat deze juist wel voldoende en op voorhand geinformeerd dient te worden. Per slot betreft het de burger in de persoon. In zijn/haar leven en toekomst.
Brochures zijn er voor zoveel onzinnigheden, maar voor dit soort belangrijke zaken ineens niet. Het is dus maar waar je het belang neer gaat leggen. In iedergeval niet bij de burger die dit treft.

“Met het te bewaren materiaal moet het mogelijk zijn om een reconstructie te maken van de hoofdlijnen van het handelen van de rijksoverheid ten opzichte van haar omgeving, maar ook van de belangrijkste historisch maatschappelijke gebeurtenissen en ontwikkelingen, voor zover deze zijn te reconstrueren uit overheidsarchieven.” Uitgaande van de selectielijst is door de betrokken historicus in het driehoeksoverleg (m.i. terecht) opgemerkt “dat er voldoende archieven bewaard worden om het beleid te reconstrueren.”

Leuk bedacht, maar........ wie bepaalt voor een ander dat bepaalde voorvallen ineens niet meer dermate belangrijk zullen zijn om een reconstructie te maken van zoals u het benoemt hoofdlijnen. Wat de onderzoekers als hoofdlijnen bepalen behoeft voor de betroffen persoon absoluut niet een hoofdlijn te zijn, maar ziet dat weer als een bijzaak.
U spreekt over een beleid. Iemands leven, gebeurtenissen, voorvallen zie ik niet als een beleid en mag mijn inziens ook niet als zodanig verwoord worden.
De Raad heeft een advies uitgesproken ten aanzien van bepaalde zaken waar ze echter van een aanname is uitgegaan. Ze heeft echter niet onderzocht of dit daadwerkelijk zo is en of dit dan ook voor iedere betrokken persoon zo is. Desalniettemin ziet zij er geen waarde in en hoppa mag het vernietigd worden.
Op pagina 5 van het advies:
"Ook de andere handelingen van de RvdK (204, 206 en 207) en die van de CAR (205) met betrekking tot adoptieprocedures worden voorgedragen voor bewaring. De adviezen van de RvdK en de CAR zijn gericht aan de rechtbank ; uiteindelijk beslist de rechter over het doorgan of terugdraaien van de adoptie. De Raad gaat er daarom van uit dat de neerslag van de handelingen (zie bovenstaande nummers) ook te vinden is in de adoptiedossiers van de rechtbank.
De selectielijst Rechtelijke Macht ...............na 10 jaar kunnen worden vernietigd.
Handeling 206 van de RvdK behelst het betekenen van het betekenen van het vonnis van de rechtbank aan de (adoptie)ouders. Deze handeling heeft volgens de Raad geen meerwaarde en mag dus wel vernietigd worden."

Mag de Raad bepaalde handelingen, of zoals ze genoemd worden neerslag als overbodeg en geen toegevoegde waarde zien kunt u er stellig van uit gaan dat dit voor de betrokken personen totaal anders beleeft en gezien wordt. Vaak is er al scharse informatie verkrijgbaar, dus alles wat maar aanwezig is wordt als erg belangrijk gezien. Ook datgeen wat de Raad als prullenbak materiaal beschouwd. Daar komt bij dat als de Raad niet zeker weet dat aangehaalde gespecificeerde V documenten daadwerkelijk op een andere plek ook aanwezig zijn ze dit V predikaat niet opgespeld zouden mogen krijgen.

vriendelijke groet,
Triangle

[Triangle]

In aanvulling op mijn vorig schrijven wil ik u nog de volgende vraag voorleggen:

Waar lag/ligt deze ter inzagelegging zodat de burger deze kon/kan lezen?
En hoe kon/kan de burger bezwaar aantekenen?

Dat wordt namelijk nergens vermeld of uitgelegd. Wellicht dat u hier een duidelijk licht op kunt laten schijnen?

Tja,........ook ik ben maar een gewone burger die graag geinformeerd wil worden.

Vriendelijke groet,
Triangle

[june]

(Geert Beks)
... Uw reactie met bezwaren tegen de lijst heb ik helaas nooit mogen zien anders dan nu op het forum. Een gemiste kans….

Wat goed, dat ik word geattendeerd op dit forumtopic en wat verbaas ik me over de posting van de heer Geert Beks.
Ik lees en post nu vanuit de positie 'geadopteerde'. Zes jaar geleden heb ik delen van mijn dossier in kunnen zien bij de Raad voor de Kinderbescherming. Door persoonlijke ervaring én beroepsmatig wéét ik hoe belangrijk de aanwezigheid hiervan is! Meneer Geert Beks, weet u ook hoe belangrijk de aanwezigheid van dit ontbrekende deel levensgeschiedenis in een mensenleven is? Weet u dat ik - en velen met mij - niet of nauwelijks op de hoogte zijn van de ter inzagelegging, waar wij als burger kunnen reageren?

Prachtig al deze kennis, en wat ben ik blij dat ik op de valreep hiervan deelgenoot mag worden en anderen deelgenoot kan maken.

Met enige achterdocht ben ik nog zoekende naar de werkelijke reden van deze grote ruiming ...

Groet, June.


 
 

[eric hennekam]

Onderstaande reactie is afkomstig van het Natonaal Archief en was geplaatst op een interne discussielijst.
Ik vind hem belangrijk om hier te plaatsen om zo de discussie helder te houden en de problematiek van alle kanten te belichten. (EH)

Een van de zaken die in deze berichten aan de orde worden gesteld is de bekendmaking van een selectielijst. De selectielijst Justiële Jeugdzorg heeft ter inzage gelegen bij de zorgdrager (ministerie van Justitie), het Nationaal Archief, de Regionaal Historische Centra en bij het ministerie van OCW. Ook heeft een aankondiging op de website van het Nationaal Archief gestaan, met de daarbij behorende stukken, die kunnen worden gedownload.

Deze terinzagelegging is gebruikelijk voor alle selectielijsten en daarin is niet afgeweken.

Een ander punt van zorg blijkens de berichten betreft de mogelijkheid tot inzage van dossiers. Er wordt beweerd dat door deze selectielijst inzage in dossiers onmogelijk wordt gemaakt. Een selectielijst regelt echter niet de inzage in dossiers van personen. Inzage in de dossiers wordt geregeld door de instellingen die de dossiers hebben aangelegd.

De Raden voor Kinderbescherming hebben zo?n regeling, volgens welke betrokkenen hun eigen dossier kunnen inzien.

Een selectielijst regelt alleen welke archiefbescheiden worden bewaard en welke archiefbescheiden kunnen worden vernietigd na een bepaalde termijn.

Volgens een van de berichten zouden volgens de selectielijst adoptiedossiers worden vernietigd. Dit is onjuist. Adoptiedossiers worden bewaard.

De Raad voor Cultuur heeft het Nationaal Archief geadviseerd bepaalde delen van het dossier te vernietigen. Dat deel van het advies hebben wij niet overgenomen.

Voor wat betreft de overige dossiers wijkt de selectielijst niet af van de oude vernietigingslijst. Op die dossiers wordt een verantwoorde steekproef bewaard voor historisch onderzoek. De dossiers waarvan de nummers eindigen op een of zes worden bewaard.  Afgesproken is dat de omvang van deze steekproef over een aantal jaren zal worden geëvalueerd.

Daarnaast worden bij de rechtbanken van alle dossiers de belangrijkste stukken bewaard, dus ook van die gevallen die voor de kinderrechter zijn geweest.

Uit het bovenstaande mag blijken dat een aantal berichten niet helemaal zijn gestoeld op de juiste feiten. Wellicht dat deze  informatie de inhoud van de selectielijst verheldert.

[Triangle]

Eric dank voor de plaatsing van de reactie van de interne discussie.

Een van de zaken die in deze berichten aan de orde worden gesteld is de bekendmaking van een selectielijst. De selectielijst Justiële Jeugdzorg heeft ter inzage gelegen bij de zorgdrager (ministerie van Justitie), het Nationaal Archief, de Regionaal Historische Centra en bij het ministerie van OCW. Ook heeft een aankondiging op de website van het Nationaal Archief gestaan, met de daarbij behorende stukken, die kunnen worden gedownload.

Deze terinzagelegging is gebruikelijk voor alle selectielijsten en daarin is niet afgeweken.

Dit mag de gebruikelijk weg zijn, maar 'jan met de pet' is hier niet van op de hoogte. En precies daar zit de kneep. Als het dusdanige documenten betreft van burgers, dient de burger ook op een adequate daadwerkelijk te bereiken en begrijpenlijke wijze geinformeerd te worden. Dan stel je de burger namelijk serieus in de gelegenheid bezwaar aan te kunnen tekenen. De overheid kan toch op haar vingers nagaan dat de doorsnee burger niet bepaald dagelijks bij voornoemde instellingen aanklopt om te horen of er nog veranderingen gaan plaatsvinden ten aanzien van archieveringen en selectielijsten. Laat staan dat deze weet bij voornoemde instellingen moet zijn!
Het gepuzzel waar mogelijk documenten liggen is al een wirwar en ondoorzichtelijk.
Kortom, de informatievoorziening naar de burger inzake deze selectielijst is behoorlijk tekort geschoten.

Een ander punt van zorg blijkens de berichten betreft de mogelijkheid tot inzage van dossiers. Er wordt beweerd dat door deze selectielijst inzage in dossiers onmogelijk wordt gemaakt. Een selectielijst regelt echter niet de inzage in dossiers van personen. Inzage in de dossiers wordt geregeld door de instellingen die de dossiers hebben aangelegd.

Nee, dit is niet de zorg die (door mij)  wordt uitgesproken. Het is (mij) bekend dat de betreffende instelling bepaald welke documenten wel/niet ingezien mogen worden en dat hier richtlijnen voor zijn. (Over deze richtlijnen wil ik niet in discussie treden want daar gaat deze discussie nu even niet om.)
De burger heeft bepaalde rechten om zijn documenten in te mogen zien. De uitgesproken zorg mbt de selectielijst heeft puur en alleen betrekking op het feit dat bepaalde documenten vernietigd zullen gaan worden. En iets wat vernietigd is/wordt komt nooit meer terug.

De Raad voor Cultuur heeft het Nationaal Archief geadviseerd bepaalde delen van het dossier te vernietigen. Dat deel van het advies hebben wij niet overgenomen.

(punt:205, blz 34 van de selectielijst!)
"Actor centrale adoptieraad:

Handeling: het adviseren van de Raad i.v.m een adoptie of herroeping daarvan.
Periode: 1956-1973.
Waardering: V 20"

Ik mag mij vergissen maar hier staat toch echt vermeld V-20, terwijl het een adoptie betreft !!??



Vanuit de praktijk en helaas is dit niet een op zichzelf staand feit:

Ik ben een afstandsmoeder en probeer al 3 jaar via Kinderbescherming en de Rechtbank inzage te krijgen in de adoptiepapieren. Op dat moment was mijn kind nog geen 40 en zouden de papieren nog moeten bestaan.
Ik wilde gewoon weten wat er toentertijd gerapporteerd is geworden.

Om een lang verhaal kort te maken, men kan niets vinden!
Ik heb het maar laten varen.

Het enige wat ze me konden sturen, was een kopie van de geboorte-akte, waarop ook staat wie mijn kind heeft geadopteerd.

afkomstig van een reactie op een ander forum (http://www.adoptietrefpunt.nl/forumbord/index.php?board=5;action=display;threadid=789;boardseen=1)

Daarnaast worden bij de rechtbanken van alle dossiers de belangrijkste stukken bewaard, dus ook van die gevallen die voor de kinderrechter zijn geweest.

Hoe kan het dat de geboortemoeder geen documenten meer kan achterhalen. Ze niet meer aanwezig zijn. Zelfs bij de rechtbank is voor deze afstandsmoeders niets meer te achterhalen.


Verder is en blijft het natuurlijk erg opmerkelijk dat dossiervernietiging van minderjarigen na een periode van 5 jaar (na meerderjarig worden van het jongste kind) nog steeds vernietigd worden. Hoeveel meerderjarigen zijn er niet die op latere leeftijd in verband met de verwerking van of het completeren van hun levenspuzzel graag hun dossier willen inzien over betreffende periode. Dit kan niet meer omdat het dossier vernietigd is. Waarom wordt hier ook niet een bewaartermijn van bijv. 75 jaar aan gegeven?


Hoe kan de burger zien en weten of zijn/haar dossier eindigt op een 1 en/of een 6?


Vriendelijke groet,
Triangle

[fhenzen]

Mag ik nogeens op een wel heel cruciaal element wijzen, in deze discussie?

Het zijn  (hulpverlenings-, semi- of)  o v e r h e i d s o r g a n e n  die deze dossiers hebben aangelegd.
Het zijn  o v e r h e i d s o r g a n e n  die de dossiers hebben geselecteerd voor bewaring of vernietiging, en het overblijvende aan archieven hebben overgedragen.
Ook die archieven zijn  o v e r h e i d s o r g a n e n.
Het is de  o v e r h e i d  geweest die op die rampzalige manier over de dossiers "beschikt" heeft, bepaald heeft dat een volkomen willekeurige 20% bewaard wordt en 80% vernietigd, z o n d e r
belanghebbenden eerst te informeren.

Het gaat hier niet om een of ander ordinair commercieel bedrijf dat puur uit winstoogmerk allerlei klantendatabases aanlegt.
De  o v e r h e i d  staat in een heel bijzondere rechtsverhouding tot de burger !! -
en heeft  allerlei bijzondere v e r p l i c h t i n g e n jegens die burger!!
Z i e  het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Z i e het privacyrecht van de Europese Unie. Zie het Gaskin-arrest. Z i e die Wet bescherming persoonsgegevens!!

Nogmaals, de  o v e r h e i d.
Zij had die mensen moeten informeren, en ze de keus moeten bieden afschrift te nemen voor de vernietiging.
EN LET WEL: Als de overheid iets van U nodig heeft doet zij WEL alle moeite, en zal zij u over de HELE aardbol terugvinden - hebben wij niet een perfect werkende gemeentelijke basisadministratie, allerlei daaraan gekoppelde administraties, verdragen met allerlei buitenlanden voor uitwisseling van gegevens?  Leest u nooit over mensen die tot in Marokko worden opgespoord voor sociale-zekerheidsterugvordering - of tot in Frankrijk door de fiscus opgespoorde vakantiehuisjes?
Waar is de overheid als het eropaan komt de burger te informeren die iets van de overheid te verwachten heeft?

Nogmaals, ik kan hier alleen maar verdrietig mijn hoofd schudden.
H o o g s t persoonlijke levensloop-informatie die mensen kan helpen bij hun verwerking, hun geestelijk welzijn - domweg, en met willekeur (was dat niet een taboe in een democratische rechtsstaat, willekeur?) weggooien - met welk recht? Van wie is die informatie, soms niet van die burgers? Had de overheid daarover soms een beschikkingsrecht? Met welk recht??

En nogmaals - welke afweging stond op het spel? Kastruimte voor archieven vs. Persoonlijk geestelijk welzijn van de betrokkenen.
Welke rechter zou daarin zo'n verkeerd besluit maken als de overheid nu doet?

Triest, nogmaals, dat het "procesdenken" het heeft gewonnen -in dit concrete geval- van respect dat de overheid verplicht is te hebben voor het individu (zie het EVRM).
Triest ook dat de "rekening" voor allerlei praktijkproblemen bij die individuen wiens levensverhalen bruut zijn weggedonderd wordt gelegd: zie hierboven de passage in de trant van "Iedereen informeren is ondoenlijk". Is dat hun probleem, of dat van de overheid? Moet je ze daarom zo afschuwelijk voor een voldongen feit stellen?

Het blijft - naar mijn mening, met alle respect voor ieders persoonlijke overwegingen -
een grof schandaal.

[june]

(Nationaal Archief)
...Een ander punt van zorg blijkens de berichten betreft de mogelijkheid tot inzage van dossiers. Er wordt beweerd dat door deze selectielijst inzage in dossiers onmogelijk wordt gemaakt. Een selectielijst regelt echter niet de inzage in dossiers van personen. Inzage in de dossiers wordt geregeld door de instellingen die de dossiers hebben aangelegd.
De Raden voor Kinderbescherming hebben zo?n regeling, volgens welke betrokkenen hun eigen dossier kunnen inzien...

Vanuit mijn invalshoek als 'geadopteerde & enigszins ervaringsdeskundig m.b.t. dossierinzage':
Zes jaar geleden, ten tijde van mijn contacten met de Raad voor de Kinderbescherming, waarbij ik de procedure heb opgestart om mijn dossier in te mogen zien, wordt door de Raad verteld dat veel dossiers niet meer bestaan en niet meer opgevraagd kunnen worden. De grote archiefschoonmaak is al enige tijd (stilzwijgend) in gang gezet.

(Eric Hennekam)
Door een zeer simpele methode zou de overheid oproepen en publicaties van bijvoorbeeld selectielijsten
kunnen regelen.

Zonder hierbij een - mogelijk zelfs wat generaliserende, oordelende - omschrijving van deze onderhavige groep belanghebbende te maken, wil ik erop attenderen dat betrokkenen al het nodige 'op hun bordje' hebben gehad. Mogelijk zijn velen niet in staat tot het bijhouden van selectielijsten.
De verantwoordelijkheid van de burger ligt bij henzelf; soms moeten anderen ((vanuit) 'de overheid' (aangestuurd)) deze belangen mee bewaken. (Dit punt is eerder benadrukt door Triangle.)

Overigens vriendelijk dank voor de geplaatste link.

(Geert Beks)
De opmerkingen van de heren Henzen en Brands raken kant nog wal. Zij vergeten voor het gemak waarvoor een selectielijst dient.

Het mag duidelijk zijn dat door de diverse posters niet wordt voorbijgegaan aan de functie van een selectielijst. Lof voor hen die zich hiernaast voor ogen houden dat het over 'mensen' gaat.

(fhenzen)
Het blijft - naar mijn mening, met alle respect voor ieders persoonlijke overwegingen -
een grof schandaal.

Ik onderschrijf uw posting.

june

[eric hennekam]

Afgelopen zaterdag is er in de GBD kranten, zoals het Dagblad van het Noorden een artikel gepubliceerd over bovenstaand onderwerp met als titel: De angst voor een gewist verleden

DE ANGST VOOR EEN GEWIST VERLEDEN

De Kinderbescherming houdt opruiming in haar archieven. Dossiers over voogdij, onderzoeken naar kinderen, of de achtergronden over een uithuisplaatsing: ze mogen worden vernietigd nadat het kind meerderjarig is geworden. Mensen die in de dossiers voorkomen, slaan alarm: zij vrezen het verhaal van hun bewogen jeugd voorgoed te verliezen.
 
(Door Remko Tanis)
DEN HAAG (GPD) - ,,Het is mijn leven, de oorsprong van mijn bestaan. Elke krabbeltje erin is van heel groot belang. De stoppen slaan bij mij door als ik bedenk dat ze dat willen vernietigen.'' Liesbeth van der Heijden (43) was er op tijd bij. Ze negeerde procedures en liep gewoon het gebouw van de Kinderbescherming in Maastricht binnen om haar dossier op te halen. Anderen die met Kinderbescherming te maken hebben gehad, kunnen al te laat zijn: alle dossiers worden vernietigd. Alleen de documenten waaruit adoptiekinderen hun herkomst kunnen achterhalen, blijven bewaard.
Van der Heijden werd geboren in de Vroedvrouwenschool in Heerlen...............................

[june]

Inmiddels heb ik mijn dossier opgevraagd en het grote wachten begint ...

june.

[eric hennekam]

Naar aanleiding van bovenstaande discussie verscheen:

In BN/De Stem 11 maart 2006: Jeugdzorg mag dossiers vernietigen door Remco Tanis
http://www.bndestem.nl/binnenland/article162423.ece


en het artikel De angst voor een gewist verleden:
http://www.adoptietrefpunt.nl/portaal/modules/smartsection/item.php?itemid=394
 Geassocieerde Pers Diensten (GPD)

[june]

(June, 7 maart 2006)
Met enige achterdocht ben ik nog zoekende naar de werkelijke reden van deze grote ruiming…

Over de toevoeging van bovenstaande gequote zin aan mijn posting van 7 maart jl., heb ik wat twijfel gehad. Door het lezen van het artikel op de website van BN De Stem, komen nieuwe vragen boven hieromtrent. Ik lees hier dat de Raad voor de Kinderbescherming vooralsnog geen antwoord kan/wil geven op de vraag of ‘gevoelige’ dossiers worden meegenomen in deze massale ruiming.
Waarom wordt hier niet direct een duidelijke uitspraak over gedaan door de Raad? Moet ook dit via commissies en lijntjes worden uitgezet? Deze laatste instelling weet hoe groot de belangen zijn voor al deze mensen. Dit bevreemdt mij opnieuw.

Het zal waarschijnlijk niet de bedoeling zijn om op dit forum ‘uitgebreid’ persoonlijke achtergronden te benadrukken. Toch wil ik het  in deze wel kort belichten. Dit om mensen, met name de ‘Geert Beks(en)’ onder hen te laten inzien wát dit betekent. Hoe worden belangen afgewogen, hoe zóuden belangen moeten worden afgewogen?

Zoals eerder vermeld, heb ik mijn dossier bij de Raad voor de Kinderbescherming mogen inzien. In 1961 ben ik geboren, direct uit huis geplaatst en in de pleegzorg terecht gekomen. Uiteindelijk ben ik op 12-jarige leeftijd geadopteerd door mijn pleegouders. De adoptieprocedure is al die jaren door mijn biologische moeder en bio-grootmoeder tegengewerkt. Waarom? Dat heb ik inmiddels begrepen uit mijn dossier!!!
Mijn bio-moeder en mijn bio-grootmoeder heb ik helaas nooit gekend. Beiden bleken al jaren overleden. Wel is inmiddels een handgeschreven brief van mijn bio-grootmoeder in mijn bezit, waarin om mijn terugkomst wordt gevraagd en toelichting wordt gegeven. U begrijpt dat dit veel voor mij betekent. Het ‘bestaan’ van deze brief is goud waard!

Deze dossiers mogen niet verdwijnen!

june

[eric hennekam]

Over digitale dossiers spreekt OC&W niet.

Lees tijdschrift Qure (onafhankelijk nieuws over ICT en innovatie in de zorgsector) :
http://www.qure.nl/modules.php?op=modload&name=News&file=index&catid=&topic=27
(helaas kunnen alleen betalende abonnees dit artikel lezen)

[Ton Smit, hoofdredacteur Qure]

Over de vernieting van deze jeugddossiers staat een artikel op Qure
(online nieuwsdienst over ICT en innovatie in de zorgsector).
Zie artikel: 
http://www.qure.nl/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=2018

Het artikel is alleen toegankelijk voor betaalde abonnees.
Maar iedereen kan een (gratis, vrijblijvend) proefabonnement krijgen (mits niet eerder gehad).

Ga daarvoor naar: 
http://www.qure.nl/index.php?module=ContentExpress&func=display&ceid=39

Ton Smit, hoofdredacteur Qure

[teuli049]

De discussie gaat tot nu toe alleen over: bewaren wat op de selectielijst terecht of ten onrechte als vernietigbaar wordt aangegeven. Gesignaleerd wordt verder dat niet alle lezers de lijst voldoende hebben bestudeerd.
Het omgekeerde komt echter ook voor: een voormalige pupil van de Kinderbescherming was zodanig gefrustreerd door de bemoeienis van deze organisatie dat hij hoewel zijn dossiernr op een 0 eindigde de vernietiging van "zijn" dossier eiste, toen hij enmaal meerderjarig was. Het dossier berustte al bij één van de rijksarchiefbewaarplaatsen. Het geval dateert van voor de vaststelling van de ethische code voor archivarissen. De archivaris in kwestie heeft het dossier inderdaad vernietigd, na zich ervan overtuigd te hebben, dat geen andere natuurlijke persoon belang bij het dossier zou hebben of er rechten aan had kunnen ontlenen.
Dit is natuurlijk strikt genomen illegale vernieitiging, en dat er verder ook wel eens te bewaren dossiers zoek raken is natuurlijk geen argument. Ik heb hier geen waardeoordeel over, al zou ik vermoedelijk hetzelfde hebben gedaan.
Er blijven wel twee vragen over:
1. was vernietiging wel geoorloofd op grond van de Wet Bescherming Persoonsgegevens?
2. past deze vernietiging in de ethische code voor archivarissen van de ICA?
Arnold den Teuling

[eric hennekam]

In de gezondheidszorg komen persoonlijke verzoeken om vernietiging (of anoniem maken) van eigen dossiers weinig voor.
In de bijna 27 jaar dat ik werk in de gezondheidzorg (genetica)  heb ik het 3 keer meegemaakt. Deze dossiers vallen ook onder de Archiefwet (Academisch Ziekenhuis). Meestal worden de dossiers geanonimiseerd (niet meer tot de persoon herleidbaar). In de psychiatrie komt het meer voor weet ik van collega's.

Maar in die 27 jaar ben ik veel vaker tegen gekomen dat dossiers waren vernietigd. Met name door het vernietigingsbeleid bij niet-academische ziekenhuizen (na 10 jaar, nu 15 jaar ). Dat heeft grote gevolgen gehad. Denk daarbij aan de Softenon- en DES-affaires, waarbij het niet meer te achterhalen viel wie deze medicijnen hadden ontvangen.

Bovenstaande discussie is vergelijkbaar, denk ik.
En hij zou veel breder moeten getrokken ook binnen de archiefwereld.

Ik doe een greep:

- Betere communicatie en publicatie te reageren op de voorstel selectielijsten. Niet ergens achteraf op een site bij het Nationaal Archief en dan schrijven dat iedereen toch de kans heeft gehad te reageren.
- Het veld meer betrekken. Niet alleen één historicus erbij. Die mogelijkheden zijn er nu al voor de RvC. Dat had in bovenstaand geval ook moeten gebeuren (Justitiële Jeugdzorg). Vraag belangengroepen om hun mening.
- Er moet snel een specialisten register moet voor archivarissen. Die Ethische Code is waardevol, maar heeft geen enkele rechtskracht. Er lopen archivarissen en div-ers rond die in geen 10 jaar bijscholing hebben gehad. En die mede beleid bepalen m.b.t. o.a. selectie of werken bij de archiefinspectie. Staat er in de Ethische code dat archivarissen de plicht hebben bij- en na te scholen?
Het project 'Kennis Nabij' waar ik zelf ook aan heb meegewerkt als docent was voor mij zeer teleurstellend.
Totaal heb ik ca. 60 archivarissen gezien, waar was de rest? Deze teleurstellende deelname geeft maar weer aan dat het afgelopen moet zijn met 'vrijblijvende deelname'.   En hoe ziet de RvC er straks uit. Die zelfde RvC die mede over een deel van de selectielijsten gaat.
Overigens heeft het RA Nijmegen bijna al zijn archivarissen het hele Kennis Nabij traject laten volgen. een uitzondering.
Denkt u ook even aan het geblunder met het dossier van atoomgeleerde Khan. (zie elders op dit forum). Of het "gedoe" van de gemeentelijke dossiers in Utrecht. Of de ellende na de vuurwerkramp in Enschede? Wie had welke vergunning en waar waren ze opgeslagen? Of de parkeergarage in Tiel. etc.
- Moeten we door de huidige technische mogelijkheden nog wel vernietigen!
  De 100 miljoen emails die zijn verzonden naar President Bush worden allemaal bewaard bij het NARA. Tien jaar geleden
  zou men daar anders over denken. Het zou zoveel opslagcapaciteit kosten dat bewaren onhaalbaar was.
  Digitaliseren van alle dossiers Justitiële Jeugdzorg 1945-2000 is mogelijk.
- Het rapport 'Een dementerende overheid?' ligt alweer in de kast.
 

Door het publiek en betrokken partijen (belangengroeperingen) meer te betrekken bij dit werk van archivarissen voorkom je grotendeels problemen die later niet meer terug te draaien zijn. Daarnaast is het goed voor het aanzien van het vak en werk.

  Tijd voor de Lente.


Eric Hennekam

[june]

Het artikel is alleen toegankelijk voor betaalde abonnees.
Maar iedereen kan een (gratis, vrijblijvend) proefabonnement krijgen (mits niet eerder gehad).
Ga daarvoor naar:  
http://www.qure.nl/index.php?module=ContentExpress&func=display&ceid=39
Ton Smit, hoofdredacteur Qure

Begrijp ik dit nu goed???
Met dit 'gratis en vrijblijvende' proefabonnement ben ik een 'niet-betalend' abonnee en blijft het betreffende artikel onbereikbaar ...

Lente-groet, june

[Ton Smit, hoofdredacteur Qure]

Een (gratis, vrijblijvend) proefabonnement op Qure geldt voor iedereen.
Maar wel van een traceerbaar (liefst zakelijk( Email-adres.
Dus niet van bijvoorbeeld hiphop@hotmail.com.
Ton Smit

[Triangle]

Ton,
Ik ben administrator van Adoptie Trefpunt (www.adoptietrefpunt.nl) en heb de belangengroep van geadopteerden, geboortemoeders en adoptieouders (nadat Eric mij geinformeerd heeft) met veel ramtam direct in kennis gesteld. Hieruit voortvloeiend is er een interview en verdere krantenartikel ontstaan. Kortom het landelijk onder de aandacht gebracht. Het doet me goed dat de discussie gaande blijft.
Aangezien ik graag de bezoekers op de hoogte wil blijven houden, ook middels elders gepubliceerde artikelen inzake deze kwestie wil ik je de vraag stellen of het geoorloofd is jullie Qure publicatie mbt deze selectielijst ook te mogen publiceren op de AT-website.
Graag hoor ik van je.
Je kunt me contacteren op: administrator{@}adoptietrefpunt.nl


Ik ben geen archivaris, maar als ik de toelichting en opmerkingen van Eric lees vanuit zijn vakgebied schrik ik me een hoedje. Hoewel ik het vermoeden al wel had dat archivarissen niet adequaat op de hoogte en bijgespijkerd zijn, bevestigt en versterkt zijn schrijven alleen maar mijn angstig vermoeden.

Een héél simpel voorbeeld:
10 jaar geleden heb ik de rechtbank Roermond gebeld inzake mijn gerechtelijk dossier mbt mijn adoptie. Ik kreeg toen te verstaan dat ik dan een schriftelijk verzoek moest indienen voor inzage. Echter, men gaf mij heel duidelijk te verstaan dat het nog maar de vraag was of deze dossiers nog aanwezig waren oftewel bestonden. Om priveredenen heb ik het er destijds bij gelaten.
Nu, 10 jaar later bel ik weer met diezelfde rechtbank met exact dezelfde vraag. Nu krijg ik te verstaan dat deze dossiers al lange tijd niet meer bij hun liggen maar na 25 jaar standaard overgebracht worden naar het Rijksarchief waaronder de betreffende rechtbank valt. Na bewaring van een bepaalde periode bij het Rijksarchief zouden deze dossiers weer overgebracht worden naar het Nationaal Archief in Den Haag.
Hieropvolgend heb ik het Rijksarchief gecontacteerd.
Zij gaven mij weer te verstaan dat deze dossiers niet naar het Nationaal Archief in Den Haag overgebracht worden, maar altijd bij hun blijven liggen. Het inzage verzoek is dezelfde wijze (schriftelijk).

Hieruit mag vastgesteld worden dat slechts 10 jaar geleden archivarissen niet wisten/weten dat dossiers als deze na een periode van 25 jaar het Rijksarchief worden overgebracht. Zou ik dus 10 jaar geleden een keurig inzage verzoek hebben verstuurd had ik de reaktie gekregen dat mijn dossiers niet meer bestaan. Dus vernietigd. Anders had men destijds mij deze informatie ook moeten/kunnen geven toen ik mij meldde.
Vandaag de dag krijg ik van twee archivarissen twee verschillende antwoorden.
Rechtbank: na enige tijd worden mijn dossiers overgebracht naar het Nationaal Archief in Den Haag
Rijksarchief: Nee, deze dossiers blijven bij ons en worden nooit overgebracht.

Als verantwoordelijke archivarissen nu al niet weten waar documenten bewaard blijven mag ik me toch terecht zorgen maken over de personen die nu gaan bepalen welke dossierstukken er vernietigd moeten worden omdat ze hoegenaamd niet direct iets met de zaak te maken zouden hebben.
Uw belangsvisie hoeft niet mijn belang te zijn. En aangezien het mijn belang is wat opgeslagen is, vind ik dat IK mag en moet bepalen of bepaalde onderdelen of hele dossiers mbt mij verwijderd mogen worden.
Überhaupt is het te schandalig voor woorden dat een RvdK in gebreken blijft ten aanzien van de beantwoording van vragen gesteld door de verslaggever inzake het corresponderende BN DE Stem artikel mbt deze selectielijst. Ik maak mij ronduit zorgen dat het landelijk weer een willekeur wordt aan selecteren en dat sommigen geluk en anderen pech zullen hebben.
Voor de rest sluit ik mij volledig aan bij 'De Greep' van Eric.

vriendelijke groet, Triangle

[june]

(teuli049)
1) De discussie gaat tot nu toe alleen over: bewaren wat op de selectielijst terecht of ten onrechte als vernietigbaar wordt aangegeven.
2) Gesignaleerd wordt verder dat niet alle lezers de lijst voldoende hebben bestudeerd.

1) En laat dit nu net 'mijn belang' in deze zijn. (Uitsluitend) vanuit deze positie (als 'geadopteerde') schrijf ik op dit forumtopic mee!
2) Wellicht val ik in deze categorie: ik ken het begrip 'selectielijst' sinds enkele weken.

Desondanks wil ik nogmaals de onduidelijk- en tegenstrijdigheden rondom het al of niet vernietigen van de Adoptiedossiers onder uw aandacht brengen.
Allereerst: inmiddels heb ik een telefonische bevestiging van een medewerker van de Raad voor de Kinderbescherming ontvangen: mijn dossier betreft een 'Adoptiedossier'. Voor mij was dit beslist niet duidelijk. Mijn bio-moeder heeft destijds een OTS gehad. Na mijn geboorte ben ik uit huis geplaatst en heb ik een langdurige observatieplaats in een kindertehuis gehad (anderhalf jaar). Hierna ben ik via Pleegzorg in een pleeggezin opgenomen. Uiteindelijk is pas na twaalf jaar de adoptie rondgekomen. Deze adoptie is voortdurend tegengewerkt door mijn bio-moeder.
Hoe dit definiëren van de dossierbegrippen in praktijk gebeurt, is mij ook niet bekend als eenvoudig geadopteerde (evenals de selectielijs). Aldoende leert men ...

Tijdens dit tel. gesprek met de Raadsmedewerker, heb ik verzocht om een schriftelijke bevestiging rondom het behoud van mijn (adoptie)dossier. Deze kon niet zonder meer worden afgegeven. Hiervoor moest eerst om toestemming worden gevraagd bij een andere Raadsfunctionaris. Vreemd, dat het schriftelijke bevestigen van een telefonische toezegging weer via andere kanalen loopt!

Naar meer informatie zoekend op de website van de Raad voor de Kinderbescherming, stuitte ik op de volgende informatie (vraag + antwoord):

Ik ben in de jaren '50 geadopteerd. Is hier ook een adoptiedossier van aangelegd en kan ik dat inzien?

Wanneer er bij adoptie bemoeienis geweest is vanuit de Raad voor de Kinderbescherming, kunt u het beste contact opnemen met de vestiging waar het onderzoek is uitgevoerd. De adressen van de vestigingen van de Raad vindt u hier. Gezien het jaar dat de adoptie heeft plaatsgevonden, wil ik u er op attent maken dat een dossier in principe volgens de wettelijke richtlijnen vernietigd wordt, wanneer het jongste kind uit het betreffende gezien achttien jaar geworden is. Hierop zijn echter uitzonderingen, bijvoorbeeld in sommige gevallen van adoptie, ontheffing of ontzetting uit de ouderlijke macht.
http://www.kinderbescherming.nl/fbi/flexpage/flexpage.asp?id=66

Inmiddels begreep ik dat Adoptiedossiers behouden blijven. Dit antwoord van de Raad wijst op het vernietigen van dossiers, n.a.v. een adoptie-zaak (vraag). Ook wordt in het antwoord gesproken over uitzonderingen, zoals 'sommige gevallen van adoptie'.
Al verder zoekend door een collega-geadopteerde, is er veel meer tegenstrijdige informatie te vinden op de websites van aangaande instellingen.

Een nieuw verzoek tot inzage in mijn adoptie-dossier heb ik gedaan: de procedure loopt. Ik wil graag van alle documenten afschriften ontvangen. Mogelijk ga ik in de toekomst nog een confrontatie aan met mijn bio-vader. Zijn naam is bekend bij de Raad, de enige plek waar ik iets over mijn verleden kan vinden!

@Ton Smit (hoofdredacteur Qure), dank u voor het beschikbaar stellen van dit boeiende artikel!

groet, june





 

[Triangle]

Een tweede discussie om deze selectielijst vindt ook plaats op het Forum Adoptie Trefpunt.:
http://forum.adoptietrefpunt.nl/index.php?topic=148.0

Vandaag liep ik tegen iets interessants op en wil dat ook graag even hier plaatsen.
Ik kopieer en plak mijn zelfde schrijven ook even hier:

------------------------------
Re: Verwijdering archieven 'Kinderbescherming'
« Antwoord #15 Gepost op: Vandaag om 13:31:02 »


En zo kom ik nog wat schokkends tegen.
Een verslag inzake een  'Quick scan archiefbeheer bij de Raad voor de Kinderbescherming directie Zuid daterend uit 2004 !!
Als je dit leest .....SPRAKENLOOS !!!!!!!
http://www.rijksarchiefinspectie.nl/pdf/Quickscan_RvdK_Zuid%20%20DEF.pdf

Een archiefbeherder die nauwelijks tot niet op de hoogte is van de voorschriften, richtlijnen inzake bewaring, vernietiging.
Een superkleine quote:
Vraag 9:
Zijn er voor de archieven die uw organisatie beheert vernietigingslijste n vastgesteld die tot stand zijn gekomen op basis van de Archiefwet 1962?
Antwoord:
Niet bekend bij contactpersoon.
Toelichting:
De contactpersoon gaf aan dat hij wel heeft geprobeerd te achterhalen welke vernietigings- en/of selectielijsten momenteel geldig zijn voor de Raad. Hij heeft hierover echter noch bij het Hoofdkantoor van de Raad, noch bij Ministerie van Justitie uitsluitsel kunnen krijgen.

Vraag 10:
Zijn er voor de archieven die onder het beheer van uw organisatie vallen, vastgestelde selectielijsten in de zin van art. 5 van de Archiefwet 1995
Antwoord:
Niet bekend bij contactpersoon
Zie toelichting punt 9.



Joechei,....ik wordt steeds vrolijker. Ik verwacht dat dergelijke onderzoeken bij meerdere RvdK's  ongeveer eenzelfde luidend uitkomst zullen geven 

Groet, Triangle

-----------------------
Re: Verwijdering archieven 'Kinderbescherming'
« Antwoord #16 Gepost op: Vandaag om 13:49:12 »

Bewaartermijnen van dossiers
Door: Ben van Ulft, redacteur Mobiel
Gepubliceerd in: Mobiel 5, oktober/november 2000

Regelmatig vragen jongeren die in het verleden met de jeugdhulpverlening of jeugdbescherming te maken hebben gehad, om hun toenmalige dossier in te zien. Gebeurtenissen in het leven, zoals de geboorte van hun kind, vragen om inzicht in de eigen geschiedenis. Soms kan men terecht bij vader en moeder, oudere zus, opa of tante, soms ook bij de oud-groepsleidster, de toenmalige gezinsvoogd of de pleegouders. Als deze bronnen niet voorhanden zijn, de informatie te beperkt of te gekleurd is en men completer en neutraler geïnformeerd wil worden, kan het dossier daarbij een prima middel zijn. Als het nog bestaat tenminste....
Dossiers worden namelijk op enig moment vernietigd. In het verleden is daar op aangedrongen, omdat oud-pupillen het gevoel hadden dat hun (vervelende) geschiedenis hen 'voor eeuwig' achtervolgde. Er zijn toen regels vastgesteld om het bewaren en vernietigen van dossiers aan termijnen te binden waaraan iedere instelling zich heeft te houden.
In principe wordt vijf jaar na beëindiging van de contacten met de instelling het dossier vernietigd. Dit geldt voor de ambulante jeugdhulpverlenings instellingen, internaten en voorzieningen voor pleegzorg.
Bij gezinsvoogdij (= ondertoezichtstelli ng) en voogdijzaken is de impact op het leven van de jongere echter vaak ingrijpend en langdurig; de bewaartermijn van het dossier is daarom anders. Het dossier mag in die gevallen niet eerder dan vijf jaar en niet later dan 30 jaar na meerderjarigheid van de jongere vernietigd worden. Maar ook dan alleen als de jongere inzage heeft gekregen en/of een afschrift heeft ontvangen, of als de jongere schriftelijke heeft laten weten daar geen gebruik van te willen maken. Gebeurt dit niet, dan moet het dossier dertig jaar bewaard blijven en kan de (toenmalige) jongere dus tot dertig jaar na meerderjarigheid over het dossier beschikken. Dat dossier bevat ook informatie van de internaten en Voorziening van Pleegzorg als het kind daar mee te maken heeft gehad.
Het afsluitingsrapport van een voogdij/gezinsvoogdijzaak, met daarin een samenvatting van de hulpverleningsgesch iedenis, blijft altijd dertig jaar bewaard.
Bij de Raad voor de Kinderbescherming geldt als uitgangspunt dat een dossier kan worden vernietigd wanneer het jongste kind van het gezin waarmee de Raad bemoeienis heeft gehad meerderjarig is geworden. Adoptiedossiers worden echter 'eeuwig' bewaard.
In principe heeft alleen de jongere zelf recht op inzage. Inzagerecht betekent overigens altijd dat er kopieën gemaakt mogen worden.
De vernietigingstermij n bij vrijwillige zaken (dus niet-gezinsvoogdij/voogdijzaken) is niet zo lang, maar dat lijkt voor de meest voorkomende kwesties prima passend. Bij langdurige en ingrijpende vrijwillige zaken zou wellicht een wat langere termijn gehanteerd moeten worden.


Bronnen:
Privacyreglement in de Praktijk, Uitgave: Vedivo.
Normen 2000, Uitgave: Raad voor de Kinderbescherming.

------------------------------------------------


Tja............

Vriendelijke groet, Triangle

[june]

(June)
Een nieuw verzoek tot inzage in mijn adoptie-dossier heb ik gedaan: de procedure loopt.

Telefonisch heeft de Raad laten weten dat mijn verzoek wordt gehonoreerd.

[Triangle]

Jammer dat iedere vorm van reaktie van: Ton Smit (hoofdredacteur Qure), vooralsnog uitblijft.

vriendelijke groet,
Triangle

[june]

Volgens een van de berichten zouden volgens de selectielijst adoptiedossiers worden vernietigd. Dit is onjuist. Adoptiedossiers worden bewaard.

Inmiddels heb ik de schriftelijke bevestiging van de Raad voor de Kinderbescherming ontvangen inzake het bewaard blijven van mijn dossier. Zie onderstaande tekst uit deze brief:

Bij deze laat ik u weten dat vernietiging van dossiers niet geldt voor afstammings- en adoptiedossiers.
Dit betekent dat uw dossier bewaard blijft.

Goed & fijn: ik houd wel van wat bevestiging!

[june]

3.600 x Is dit topic bezocht/gezien/gelezen en 'slechts' 28 postings/reacties?!

Wie leest hier (mee)?

Groet, june.

[eric hennekam]

Deze topic heeft veel aandacht gekregen in de landelijke pers.

[berendina]

vandaag ben ik lid geworden van deze website, en ik heb deze topic helemaal gelezen June,donderdag 30 nov, heb ik de raad van kinderbeschermingin Amsterdam gebeld.
Ik heb inzage van mijn dossiers gevraag naar aanleiding van hun website, ik las dat er uitzonderingen werden gemaakt als er sprake was van adoptie en uit de oudelijke macht ontzetting, dit is allebei van toepassing op mij.
Toen ik aan de telefoon mijn verhaal vertelde, zou ik doorverbonden worden toen dit gebeurde heb ik weer het verhaal verteld, en ik hoorde de dame mijn naam intikken terwijl zij onderwijl de opmerking gaf, u heeft veel broers en zussen en ja er zijn dingen bewaard gebleven en begon wat namen van mijn broers en zusters op te lezen, ze was erg aardig en zei, ik vind het heel vervelend voor u maar ik moet u weer doorverbinden.
Na voor de derde keer mijn verhaal te hebben gedaan, kreeg ik koeltjes te horen dat ik schriftelijk een verzoek kon indienen met een hele goede motivatie, ik heb het de zelfde dag nog gedaan en wacht nu met groeiende spanning af.
Zeventien jaar geleden ben ik met mijn zus de raad binnen gestapt om inzage in onze dossiers te krijgen, wij kregen toen de mededeling dat alles was vernietigd, dus er word van hun kant ook nog eens flink gelogen, mijn vraag is met welk doel

[june]

Berendina, op de navolgende webpage van het Adoptie Trefpunt vind je meer informatie over dossierinzage van adoptiedocumenten:
http://www.adoptietrefpunt.nl/portaal/modules/soapbox/article.php?articleID=1

Op deze site http://forum.adoptietrefpunt.nl/index.php?topic=148.0 is hierover ook een forumdiscussie gevoerd. Hier tref je ook meerdere geadopteerden, of anderen die vanuit diverse invalshoeken met adoptiezaken worden geconfronteerd.

Of er in het verleden 'flink is gelogen' wil ik niet zeggen; dat weet ik niet. Wel is mijn ervaring dat je in sommige situaties nogal afhankelijk was van de willekeur en richting van de pet van de medewerker.

[Meggy]

Ben nauwelijks een week bezig mijn kinderbeschermingsdossiers te zoeken.
Ik ben 5 jaar pleegkind geweest.
Tot mijn grote schrik lees ik dat kinderbeschermingsdossiers vernietigd worden, alleen dossiers die op 1 en 6 eindigen niet.
Ik zoek mijn KBdossiers omdat ik wil weten wat er precies is gebeurd rond mijn uithuisplaatsing. Ook voor de verwerking van het verleden. Ik heb wat betreft mijn kinderbeschermings verleden last van zwarte vlekken in mijn geheugen, ik kan mij weinig herinneren van mijn KBverleden.
Vanweg mijn speurtocht kom ik mensen tegen die mij te hulp schieten o.a. Eric Hennekam. Ambtenaren van het NoordHollandsarchief doen hun best om via andere wegen toch dossiers van mij te vinden.
Het Amsterdams Stadsarchief heeft ook toegezegd naar mijn dossiers te zullen zoeken.

Ik lees op het Archiefforum dat het vernietigen van KBdossiers al vanaf 2006 speelt.
Ik wist niet dat dit al zo lang speelde.
Dat ik zo laat bezig ben om mijn KBdossiers te vinden heeft te maken met het feit dat ik nu pas aan verwerking van mijn KB verleden toekom. Waarom pas nu zal men denken. Dat komt omdat ik nu tegen muren aanloop die ik in mijn KBverleden ook meemaakte.
Deze herinneringen zijn de laatste weken naar boven gekomen.

Desalniettemin ben ik interessante sites tegenkomen die over archieven gaan. In ieder geval lees ik dat er meer mensen bezig zijn om hun KBdossier te vinden.
Dit helpt mij, mijn verleden te verwerken. M.a.w. je bent niet alleen!
Meggy